Ellers brukte han dåpskjole som "høyrer til" "Mommor sin del av familien" - den er så fin!
På takkekortet tok me utgangspunkt i desse bileta:
Takkekortet endte opp slik:
Viser innlegg med etiketten Mamma. Vis alle innlegg
Viser innlegg med etiketten Mamma. Vis alle innlegg
mandag 27. april 2015
Takkekort navnefest
Ellers brukte han dåpskjole som "høyrer til" "Mommor sin del av familien" - den er så fin!
torsdag 9. april 2015
Sportsvogn
Eg har tidligare skrevet om vogna vår her. Eg har vore kjempenøgd med bag-delen som me brukte det første halve året. Bagen er stor, så eg har hatt god plass til vognpose, samt ekstra plass nede med føtene hans til å oppbevare ting (ekstra klær, babycall, lommebok, leikar osb.). Me brukar framleis bagen til seng når me er på overnatting rundt om, men eg trur me må slutte med det no, for no begynner Eirik å strekke seg etter kanten og prøver å sette seg opp...
I heile mars har me brukt sportsdelen på vogna og Eirik elskar det! Han syns det er så kjekt å få sitte skikkelig oppreist og sjå seg rundt. Det er veldig lett å ta ryggen opp, og å legge den ned igjen. Han søv like godt i sportsdelen som i bagen. Det eineste minuset er at eg har mista den plassen nederst i bagen til oppbevaring. Det er jo på ingen måte eit problem eigentleg, for eg har jo stort sett med meg stelleveska, men eg har no likevel tatt meg i å savne det eit par gongar..
Eg er i alle fall ekstremt nøgd med vogna, både bag- og sportsdelen! Veldig glad for at me gjekk for den! :)
I heile mars har me brukt sportsdelen på vogna og Eirik elskar det! Han syns det er så kjekt å få sitte skikkelig oppreist og sjå seg rundt. Det er veldig lett å ta ryggen opp, og å legge den ned igjen. Han søv like godt i sportsdelen som i bagen. Det eineste minuset er at eg har mista den plassen nederst i bagen til oppbevaring. Det er jo på ingen måte eit problem eigentleg, for eg har jo stort sett med meg stelleveska, men eg har no likevel tatt meg i å savne det eit par gongar..
Eg er i alle fall ekstremt nøgd med vogna, både bag- og sportsdelen! Veldig glad for at me gjekk for den! :)
søndag 5. april 2015
Det fyrste påskeegget
I går var det påskeafta og i den anledning fekk Eirik sitt fyrste
påskeegg! Eg hadde eigentleg bestemt meg for å vente til neste år, men
så var eg for å handle inn dei siste tinga før
påskestengt, og då datt eg over eit veldig skjønt lite påskeegg...
Det meste av innholdet kjøpte eg samstundes. Det er to gule smokkar, eit gult minibestikk, ei gul babyskje, samt ein gul smoothie. Eg datt òg over den superskjønne sjiraffen. Det er ein tannkostholdar med sugekopp på, så no har tannkosten til Eirik fått ein fin oppbevaringsplass! :) Den eineste tingen i egget som ikkje er frå Rema er ein bambusbitering med eit bomulltøystykke hengande på. Passande nok er tøyet kvitt med gule prikkar. Denne biteringen fekk me i Goboken i forrige pakke.
Eirik vart først litt paff over at det kom så mykje greier utav egget...! Deretter byrja han å utforske :)
Til slutt var han tilsynelatande kjempefornøyd med både egget og innhaldet, og han gliste frå øyra til øyra!
God påske! torsdag 2. april 2015
Eirik 7 månader!
I går var det 7 heile månader sidan Eirik kom til verda. Det er heilt absurd å tenke på! Det er rart at noko kan gå så fort og så seint å same tid. På ein måte verkar det som om at tida har flydd, og at han berre plutselig var så stor og ferdig med babystadiet. På ei anna side føles det som om at han alltid har vore her. Eg har liksom gløymt litt korleis livet var før. Eg kan ikkje sjå for meg ein kvardag utan han, og eg klarar ikkje heilt å forstå kva eg brukte dagane mine på før...
Det har skjedd mykje i det siste med Eirik! Han et meir og meir fast føde, og me brukar både sjølvstyrt mattilvenning og mating. Det vil seie at me matar han med graut/most-mat med skje til nokre måltid, medan han et sjølv til andre måltid. Då gjer me han bitar av ymse mat - kjøtt, grønsaker, frukt, brød osb. I starten fekk han ikkje i seg noko av bitane, då berre saug han på dei og fekk kjenne smak og konsistens. No dei siste dagane merkar eg stor framgang. Det verkar som om at han begynner å knekke "etekoden". Det er jo ikkje så lett for dei, sidan tunga rullar seg slik som den gjer (tilpassa melkedrikking). Maten vert liksom automatisk dytta utav munnen fram til dei lærer seg å styre dette sjølv.
Han har òg fått to tenn! Den fyrste kom igjennom natt til søndag den 29. mars, og den andre kom igjennom natt til tirsdag. No pussar me difor tannebissar både morgon og kveld.
Mobiliteten har også forbedra seg mykje i det siste - han har lært å krype!! Han kryp ved å legge heile underarmen framfor seg og drar seg fram med den samtidig som han skubber med beina. Han bruker ikkje begge håndflatane slik som mange andre gjer. Han dyttar rumpa opp og spenner i frå. Han kraup slik fyrste gong onsdag 26. mars, og har sidan det fått meir og meir teken på det.
På bilete ovanfor prøvar eg å ha ein slags fotoshoot, men han var meir interressert i å fange kameraet...
Han har òg fått dreisen på sitting, men vil eigentlig aller helst stå. Han grip etter nevane mine, og når eg strekker dei ut til han, tar han tak i meg og spenner beina og trykker magen framover på eit vis. På denne måten får han strakt seg ut og reist seg opp. Då gliser han, og hoppar liksom opp og ned. Han viser med heile seg at det avr det han ville oppnå! Katten er framleis ein slagar, og når ho kjem inn i rommet vert han aldeles oppøst og kryp mot ho så fort han kan! :)
Så ja, det har skjedd utruleg mykje den siste månaden, og det er så kjekt å sjå kor flott han utviklar seg. Det einaste som er likt enda er humøret hans. For ein smilande og blid gut! Det er verkeleg ein fryd å få lov å vere Mammaen hans :)
Det har skjedd mykje i det siste med Eirik! Han et meir og meir fast føde, og me brukar både sjølvstyrt mattilvenning og mating. Det vil seie at me matar han med graut/most-mat med skje til nokre måltid, medan han et sjølv til andre måltid. Då gjer me han bitar av ymse mat - kjøtt, grønsaker, frukt, brød osb. I starten fekk han ikkje i seg noko av bitane, då berre saug han på dei og fekk kjenne smak og konsistens. No dei siste dagane merkar eg stor framgang. Det verkar som om at han begynner å knekke "etekoden". Det er jo ikkje så lett for dei, sidan tunga rullar seg slik som den gjer (tilpassa melkedrikking). Maten vert liksom automatisk dytta utav munnen fram til dei lærer seg å styre dette sjølv.
Han har òg fått to tenn! Den fyrste kom igjennom natt til søndag den 29. mars, og den andre kom igjennom natt til tirsdag. No pussar me difor tannebissar både morgon og kveld.
Mobiliteten har også forbedra seg mykje i det siste - han har lært å krype!! Han kryp ved å legge heile underarmen framfor seg og drar seg fram med den samtidig som han skubber med beina. Han bruker ikkje begge håndflatane slik som mange andre gjer. Han dyttar rumpa opp og spenner i frå. Han kraup slik fyrste gong onsdag 26. mars, og har sidan det fått meir og meir teken på det.
På bilete ovanfor prøvar eg å ha ein slags fotoshoot, men han var meir interressert i å fange kameraet...
Han har òg fått dreisen på sitting, men vil eigentlig aller helst stå. Han grip etter nevane mine, og når eg strekker dei ut til han, tar han tak i meg og spenner beina og trykker magen framover på eit vis. På denne måten får han strakt seg ut og reist seg opp. Då gliser han, og hoppar liksom opp og ned. Han viser med heile seg at det avr det han ville oppnå! Katten er framleis ein slagar, og når ho kjem inn i rommet vert han aldeles oppøst og kryp mot ho så fort han kan! :)
Så ja, det har skjedd utruleg mykje den siste månaden, og det er så kjekt å sjå kor flott han utviklar seg. Det einaste som er likt enda er humøret hans. For ein smilande og blid gut! Det er verkeleg ein fryd å få lov å vere Mammaen hans :)
mandag 30. mars 2015
Overnattingsbesøk
Ein av hovudgrunnane til at me ville bu her som me bur no, er at søstra mi bur rett borti vegen. Me har i vaksen alder blitt veldig nære kvarandre, og me var begge innstilt på å stifte familie ila få år då me kjøpte huset vårt. Difor frista det ekstra å verte naboar. Tenk så koselig og lettvint! Det var berre snakk om ein liten halvtime å gå før òg, men dette er noko heilt anna. No er det under to minutter bort, og det gjer at eg stikk innom nett som det er.
Det gjer det òg lettare å vere sosial etter leggetid. Når Eirik var veldig liten syntes eg det var veldig skummelt å gå nokon plass og la han vere aleine med Mr. O. Ikkje fordi eg ikkje stolar på Mr. O, men sånn er det berre å vere nybakt mamma. Sidan me budde så nære kunne eg likevel gå bort ein tur og sy og mase litt, for dersom Eirik vakna og eg måtte komma heim, så var eg der på null komma svisj!
Viktigst av alt så betyr det at me er naboar at Jenny vert godt kjent med oss, og Eirik med dei, og ikkje minst at Eirik og Jenny vert skikkelig trygge på kvarandre, og glade i kvarandre. Jenny som er ca. 10 månadar eldre enn Eirik viser med heile seg at ho er glad i å vere med Eirik. Ho hoppar og vinkar når me kjem, og grin litt når me går. Når Lisa seier at me skal komme, eller at me skal vere med på tur så hyler ho av fryd! Det er så kjekt! Dei er allereie bestevener :)
I helga var me der på overnatting. Eirik er godt kjent der borte, og finn seg godt til rette på gjesterommet. Det er veldig kjekt å overnatte, for då et Jenny og Eirik felles kvelds, og felles frukost, og så leikar dei fint saman på gulvet. I tillegg betyr det at mamma og pappa kan vere sosial begge to etter at dei er lagt. Det er jo alltid kjekt!
Eg er så glad for at det gjekk seg til slik at me ender opp med å bu her alle saman! Eg gledar meg til mange fine år saman med verdas beste naboar ❤
Det gjer det òg lettare å vere sosial etter leggetid. Når Eirik var veldig liten syntes eg det var veldig skummelt å gå nokon plass og la han vere aleine med Mr. O. Ikkje fordi eg ikkje stolar på Mr. O, men sånn er det berre å vere nybakt mamma. Sidan me budde så nære kunne eg likevel gå bort ein tur og sy og mase litt, for dersom Eirik vakna og eg måtte komma heim, så var eg der på null komma svisj!
Viktigst av alt så betyr det at me er naboar at Jenny vert godt kjent med oss, og Eirik med dei, og ikkje minst at Eirik og Jenny vert skikkelig trygge på kvarandre, og glade i kvarandre. Jenny som er ca. 10 månadar eldre enn Eirik viser med heile seg at ho er glad i å vere med Eirik. Ho hoppar og vinkar når me kjem, og grin litt når me går. Når Lisa seier at me skal komme, eller at me skal vere med på tur så hyler ho av fryd! Det er så kjekt! Dei er allereie bestevener :)
Eg er så glad for at det gjekk seg til slik at me ender opp med å bu her alle saman! Eg gledar meg til mange fine år saman med verdas beste naboar ❤
søndag 15. mars 2015
For ei veke
.. det har vore! Til tross for at veka har vore prega av Baby`O sine magesmerter, vil eg påstå at det har vore ei veke fylt av oppturar! Stakkars lille goingen vår balar med å fordøye så mykje fast føde, og våknar difor mykje. Eller, han våknar ikkje heller, men grin i søvne. Det er forferdelig for mamma- og pappahjarta å høyre, og me trøstar så godt me kan. Han får òg svisker og laktulose, så no begynnar det heldigvis å komme seg! :)
Vel, tilbake til oppturane. På besøk hjå Oldisane vart me servert deilige lappar med friske bær, fredag var me på nydelig middag hjå Mommor, me har vore på lang trilletur i solsteiken, i kjempegodt selskap, og me har vore på babysvømming - dukka under mange gangar, sprella og storkost oss!
Me har òg fått veldig gode nyheiter i forbindelse med planeringsarbeidet på tomten vår- HURRA! Våren er i full anmarsj, og krokusane sprett fram overalt i hagen! Eirik har dissa og leika på leikeplassen for første gang, og Mr. O har fått seg ny (gammal) bil - ei stasjonsvogn, type Audi A6! Så no har me ein bil som kan køyrast lengre enn 2 timar - HURRA, HURRA!
Sist men ikkje minst har eg og Mr. O fått lufta oss på festaften! MML arrangerte ein heilaften med fantastisk storbandmusikk. Dei hadde med seg vokalsolistar og stilte med open bar. Me snakkar storslått musikk! Her var det noko for alle. Frank Sinatra, Rihanna og Beyoncè i 1920-talls stil, jazzete utgave av Grieg, Frøken Svift sin shake it off, og Månemannen er eksempel på låtar me fekk høyre. Eg er nok ein bandgeek, og eg er stolt over det, men dette hadde nok dei aller, aller, fleste likt! Eg elska det i alle fall. Eg fekk gåsehud og frysningar opp til fleire gangar, og kjente at det bobla på innsida. Det er så kjekt med live musikk, det er påfyll til sjelen. Eg ladar opp når eg er på kosert, sjølv om det vert mindre søvn og ein kanskje burde verte meir sliten enn vanlig? Det er i alle fall ikkje tilfelle med meg. Det er rein energipåfyll! Det vàr altså så kjekt! Eg håpar dei arrangerer festaften neste år òg - eg er klar! :)
Håpar fleire har nytt veka, og starten på våren! Eg gledar meg til veka som kjem, og skal prøve å halde fast på denne gode, positive følelsen! #våryr
Vel, tilbake til oppturane. På besøk hjå Oldisane vart me servert deilige lappar med friske bær, fredag var me på nydelig middag hjå Mommor, me har vore på lang trilletur i solsteiken, i kjempegodt selskap, og me har vore på babysvømming - dukka under mange gangar, sprella og storkost oss!
Me har òg fått veldig gode nyheiter i forbindelse med planeringsarbeidet på tomten vår- HURRA! Våren er i full anmarsj, og krokusane sprett fram overalt i hagen! Eirik har dissa og leika på leikeplassen for første gang, og Mr. O har fått seg ny (gammal) bil - ei stasjonsvogn, type Audi A6! Så no har me ein bil som kan køyrast lengre enn 2 timar - HURRA, HURRA!
Sist men ikkje minst har eg og Mr. O fått lufta oss på festaften! MML arrangerte ein heilaften med fantastisk storbandmusikk. Dei hadde med seg vokalsolistar og stilte med open bar. Me snakkar storslått musikk! Her var det noko for alle. Frank Sinatra, Rihanna og Beyoncè i 1920-talls stil, jazzete utgave av Grieg, Frøken Svift sin shake it off, og Månemannen er eksempel på låtar me fekk høyre. Eg er nok ein bandgeek, og eg er stolt over det, men dette hadde nok dei aller, aller, fleste likt! Eg elska det i alle fall. Eg fekk gåsehud og frysningar opp til fleire gangar, og kjente at det bobla på innsida. Det er så kjekt med live musikk, det er påfyll til sjelen. Eg ladar opp når eg er på kosert, sjølv om det vert mindre søvn og ein kanskje burde verte meir sliten enn vanlig? Det er i alle fall ikkje tilfelle med meg. Det er rein energipåfyll! Det vàr altså så kjekt! Eg håpar dei arrangerer festaften neste år òg - eg er klar! :)
Håpar fleire har nytt veka, og starten på våren! Eg gledar meg til veka som kjem, og skal prøve å halde fast på denne gode, positive følelsen! #våryr
fredag 13. mars 2015
Halvtårskontroll og rutinesnakk
Denne veka har eg vore på litt forsinka kontroll med Baby`O. og alt stod bra til. Han har no vorte 68 cm og 9120 g. Sidan sist har han begynt å ete fast føde, og han elskar det! Han er så nysgjerrig og entusiastisk - strekker seg etter maten og gapar høgt. Han har alltid lyst å smake på alt me et, og vert til tider furten om han mister maten han har i handa si. Han ristar og spreller av glede når me legg mat framfor han på bordet og treff som oftast ikkje munnen i begynnelsen, fordi han er så gira :) Etterkvart går det betre, og han får i seg meir og meir for kvar dag. Det er så kjekt å ha han i stolen sin med bordet. Me kosar oss lenge med bordet til kvart måltid - heilt til vasken kjem. Det er fryktelig det. Då må Eirik grina litt på trass, men med ein gang kluten forsvinn er alt heilt topp igjen!
Ellers har me fått ein ny rutine, med to kvilar om dagen. Me står opp i 8-tida, så les me litt på senga, steller oss og et frukost. Etterpå leikar me på stuegulvet fram til han begynner å gni seg i augene og viser at han er trøtt. Då er klokka halv 11-11. Det er då duka for amming og kvil. Han søv til halv 12-12, og då er det bleieskift og meir lek på gulvet. Me les bøk, kryp i ring, rullar rundt og øver på å sitte. Eg prøver å trene litt styrke samstundes, men det er ikkje så ofte eg gidd :/
Halv 2 er det tid for lunsj, då ammar eg først, så er det som regel smoothie på menyen. Etterpå leikar me litt meir på gulvet før han igjen vert trøtt i halv 3-3-tida. Då er det ny lur i ein time-halvanna. Når han våknar er det bleieskift. Dersom me gjekk tur på første luren, søv han no i vogga medan eg gjer klart til middag. Dersom me ikkje gjekk tur på første kvilen går me tur no. Då lagar eg middag når han våknar medan han balar på kjøkkengulvet. Halv 5 ammar eg igjen, før eg fullfører middagen. Mr. O kjem som regel heim 5, og då et me middagen. Eirik får då smake på det me et - kokte grønsaker, litt nøytralt kjøtt, spagetthi osv.
Etterpå kosar Eirik og Pappen seg medan Mamma ryddar opp og styrer litt. Det går som regel ikkje lange tida før eg ender opp på gulvet saman med dei :) Når klokka nærmar seg halv 7 er det tid for kveldsmat, før han badar dei dagane han skal det, og så er det natt. Då er det amming igjen og Mr. O les eventyr før Mamma syng Trollmors vuggevise til han sovnar.
Enkelte dagar er me på vift òg, men me prøver å holde på sovetidene så godt det lar seg gjere. Det er tydelig at Eirik likar rutinene sine, og det er jo mykje lettere å huske ting og planlegge når ein har rutiner. Dei dagane det sklir ut kan eg plutselig komme på i 5-tida at eg har gløymt å skifte bleie på ei heil stund til dømes.. Så - HEIA RUTINER! =)
Ellers har me fått ein ny rutine, med to kvilar om dagen. Me står opp i 8-tida, så les me litt på senga, steller oss og et frukost. Etterpå leikar me på stuegulvet fram til han begynner å gni seg i augene og viser at han er trøtt. Då er klokka halv 11-11. Det er då duka for amming og kvil. Han søv til halv 12-12, og då er det bleieskift og meir lek på gulvet. Me les bøk, kryp i ring, rullar rundt og øver på å sitte. Eg prøver å trene litt styrke samstundes, men det er ikkje så ofte eg gidd :/
Halv 2 er det tid for lunsj, då ammar eg først, så er det som regel smoothie på menyen. Etterpå leikar me litt meir på gulvet før han igjen vert trøtt i halv 3-3-tida. Då er det ny lur i ein time-halvanna. Når han våknar er det bleieskift. Dersom me gjekk tur på første luren, søv han no i vogga medan eg gjer klart til middag. Dersom me ikkje gjekk tur på første kvilen går me tur no. Då lagar eg middag når han våknar medan han balar på kjøkkengulvet. Halv 5 ammar eg igjen, før eg fullfører middagen. Mr. O kjem som regel heim 5, og då et me middagen. Eirik får då smake på det me et - kokte grønsaker, litt nøytralt kjøtt, spagetthi osv.
Etterpå kosar Eirik og Pappen seg medan Mamma ryddar opp og styrer litt. Det går som regel ikkje lange tida før eg ender opp på gulvet saman med dei :) Når klokka nærmar seg halv 7 er det tid for kveldsmat, før han badar dei dagane han skal det, og så er det natt. Då er det amming igjen og Mr. O les eventyr før Mamma syng Trollmors vuggevise til han sovnar.
Enkelte dagar er me på vift òg, men me prøver å holde på sovetidene så godt det lar seg gjere. Det er tydelig at Eirik likar rutinene sine, og det er jo mykje lettere å huske ting og planlegge når ein har rutiner. Dei dagane det sklir ut kan eg plutselig komme på i 5-tida at eg har gløymt å skifte bleie på ei heil stund til dømes.. Så - HEIA RUTINER! =)
torsdag 5. mars 2015
Eit heilt halvt år
... er tittelen på ei veldig god bok, som du kan kjøpe her til dømes.
I fare for å plagiere noko voldsomt velger eg å låne tittelen til mitt eige blogginnlegg. Det har nemleg gått eit heilt halvt år sidan eg vart Mamma.
Søstra mi skreiv:
Det rår ingen tvil om at det er den gjevaste tittelen eg kan få. Eg trivs godt som Gina, og liker å vere sukepleiar. Eg elskar å vere kone - Mrs. O, og det er så kjekt å vere Tante. Eg set òg uendelig stor pris på at eg har folk rundt meg som refererer til meg som "bestevenn". Alt dette kjem likevel til kort mot min nyaste tittel - Mamma.
Dette halve året har gått fort. Raskare enn eg trudde var mulig. Eg prøver å verdsette kvar dag, og å virkelig suge til meg minner og gode opplevelsar. Eg trur eg kan Eirik utenatt. Eg veit akkurat korleis virvelen i håret ser ut, korleis augene hans bryt i ulike blåfargar, korleis knokane lagar dei skjønnaste "smilehol", korleis han lukker augene og vrir seg vekk når eg prøver å fjerne graut frå nasa hans, korleis det raude skjæret kjem fram i augnebryna hans i sola, korleis han gnikkar seg i augene når han er trøtt, korleis han suttar meg på haka, og korleis han kosar med øyra sitt når han slappar av. Dette er berre ei kort liste av mange hundre detaljar eg desperat ønsker å huske. Eg veit at mange kjem til å forsvinne med tida, og det syns eg er trist, men sånn er det.
Eg har stort sett alltid vore nøgd med livet mitt. Eg har hatt ei kjempeflott oppvekst, og eg har mange gode vener og ein heilt fantastisk familie. Likevel har eg fleire gangar stilt spørsmål ved valg eg har tatt. Burde eg ha reist på den og den turen? Skulle eg ha studert noko anna en sjukepleie? Burde me ha kjøpt det gamle huset usett? Vil eg angre på ditt og datt om 30 år? Dette gjer nok dei aller fleste.
Valga eg har tatt har ført meg dit eg er i dag. Det er ikkje eit veldig lukseriøst liv, kanskje. Me har heilt gjennomsnittlig inntekt, me er i passelig dårlig form, me er under snittet glad i å rydde og vaske- og det viser litt etter, og det regnar inn i ymse delar av huset. Alle valg eg har tatt, er eg likevel sjeleglad for at eg tok. Eg veit at sjølv dei minste valg kan påverke kva ein føler ein dag, kva ein seier, kven ein møter, og dermed kvar ein ender opp. No har eg det som plomma i egget med Mr. O, og svaret på spørsmålet "kjem eg til å angre på vala eg tok" vil for alltid vere nei, for dei gav meg Eirik.
Alle foreldre kjenner nok på det samme. Denne uendelige kjærleiken. Den kan ikkje forklarast, men for ein opplevelse. Det er heilt ubeskrivelig fint å vere Mamma.
I fare for å plagiere noko voldsomt velger eg å låne tittelen til mitt eige blogginnlegg. Det har nemleg gått eit heilt halvt år sidan eg vart Mamma.
Søstra mi skreiv:
"... snart kan du smykke deg med enda ein tittel, kanskje den gjevaste av dei alle - Mamma",
i kortet eg fekk til babyshoweren min. |
| Fyrste gongen du klemte fingeren min. Sukk. |
Det rår ingen tvil om at det er den gjevaste tittelen eg kan få. Eg trivs godt som Gina, og liker å vere sukepleiar. Eg elskar å vere kone - Mrs. O, og det er så kjekt å vere Tante. Eg set òg uendelig stor pris på at eg har folk rundt meg som refererer til meg som "bestevenn". Alt dette kjem likevel til kort mot min nyaste tittel - Mamma.
Dette halve året har gått fort. Raskare enn eg trudde var mulig. Eg prøver å verdsette kvar dag, og å virkelig suge til meg minner og gode opplevelsar. Eg trur eg kan Eirik utenatt. Eg veit akkurat korleis virvelen i håret ser ut, korleis augene hans bryt i ulike blåfargar, korleis knokane lagar dei skjønnaste "smilehol", korleis han lukker augene og vrir seg vekk når eg prøver å fjerne graut frå nasa hans, korleis det raude skjæret kjem fram i augnebryna hans i sola, korleis han gnikkar seg i augene når han er trøtt, korleis han suttar meg på haka, og korleis han kosar med øyra sitt når han slappar av. Dette er berre ei kort liste av mange hundre detaljar eg desperat ønsker å huske. Eg veit at mange kjem til å forsvinne med tida, og det syns eg er trist, men sånn er det.
Eg har stort sett alltid vore nøgd med livet mitt. Eg har hatt ei kjempeflott oppvekst, og eg har mange gode vener og ein heilt fantastisk familie. Likevel har eg fleire gangar stilt spørsmål ved valg eg har tatt. Burde eg ha reist på den og den turen? Skulle eg ha studert noko anna en sjukepleie? Burde me ha kjøpt det gamle huset usett? Vil eg angre på ditt og datt om 30 år? Dette gjer nok dei aller fleste.
Valga eg har tatt har ført meg dit eg er i dag. Det er ikkje eit veldig lukseriøst liv, kanskje. Me har heilt gjennomsnittlig inntekt, me er i passelig dårlig form, me er under snittet glad i å rydde og vaske- og det viser litt etter, og det regnar inn i ymse delar av huset. Alle valg eg har tatt, er eg likevel sjeleglad for at eg tok. Eg veit at sjølv dei minste valg kan påverke kva ein føler ein dag, kva ein seier, kven ein møter, og dermed kvar ein ender opp. No har eg det som plomma i egget med Mr. O, og svaret på spørsmålet "kjem eg til å angre på vala eg tok" vil for alltid vere nei, for dei gav meg Eirik.
Alle foreldre kjenner nok på det samme. Denne uendelige kjærleiken. Den kan ikkje forklarast, men for ein opplevelse. Det er heilt ubeskrivelig fint å vere Mamma.
Abonner på:
Innlegg (Atom)